Susan Eggink en Michaëla van Hulten geven in deze column hun ongezouten mening over wat hen opvalt in de wondere wereld van brandveiligheid.
Van Hulten: Hé Eggink, de lente is weer begonnen, het stookseizoen is weer voorbij! Heb jij bij je installateur al een onderhoudsbeurt voor je gashaard ingepland?
Eggink: Hou op, schei uit. Je durft bijna niet meer hardop te zeggen in deze tijd dat je een gashaard hebt. Terwijl ik er zo blij mee was toen we hem kochten. Nog voor alle crises en voordat de energieprijzen de pan uitrezen. Veilig geïnstalleerd, koolmonoxidemelder aan de muur en gezond voor alle gezinsleden met allergieën. Geen fijnstof, geen rare geurtjes in huis. Geen gesmeer met torren en kevers in je huis die nog verstopt zitten achter het boomschors van de boomstammen. Gewoon een mooie gashaard met echte vlammetjes.
Van Hulten: Gewoon blij blijven met je gashaard. Nog even en we gaan controleren of je je raam wel dagelijks op een kiertje zet. Of dat je je kinderen niet mishandelt door ze te lang op een tablet te laten kijken. En inderdaad: dan hebben ze een bril nodig, raken bijziend, krijgen we meer verkeersongevallen en stijgen de zorgkosten weer. Boe!
Eggink: Natuurlijk wil ik ook dat hij onderhouden wordt. Jarenlang kwam aan het eind van de zomer, vlak voor het stookseizoen een mannetje (nooit een vrouwtje) om de gashaard schoon te maken en alles weer te checken. Tot ik eind vorig jaar een brief kreeg. Mijn vakkundige haardenspecialist was gecertificeerd om het onderhoud voor ons uit te blijven voeren. Maar daarbij moest hij wel metingen uitvoeren en die kosten € 75,00 per keer. Dat is net zo duur als het onderhoud zelf!
Van Hulten: Je weet nooit wat je niet weet. Gek eigenlijk. Wet voor fools. Hoe meer je vastlegt, hoe meer je gewaarschuwd bent. En dus moet weten wat je wel en wat je vooral niet krijgt. En persoonlijk vond ik het voor de bouwfraude soepeler gaan, je kon zaken onderling oplossen. Geven en nemen, gunnen en krijgen, dat soort dingen. Vroeger had je eer van je werk, deed je het werk met minder schakels en viel er minder tussen wal (contract) en schip (verwachtingen).
Eggink: Onderhoud is niet verplicht dus bij navraag bij een paar vrienden en kennissen bleek dat wij de enige waren die überhaupt onderhoud lieten uitvoeren. Je weet het: alles voor de veiligheid, maar in dit geval gaat mijn onderhoudsfrequentie van 1x per jaar naar 1x per 2 jaar. En zo komt Jan Splinter (veilig) door de winter.
