Voor het testen van brandwerende scheidingen waarin brandwerend doek wordt toegepast, wordt de Europese deurentestnorm aangehouden (EN 1634-1: 2014 + A1:2018). Dit betekent dat een deurconstructie moet worden getest op ware grootte, zoals uiteengezet in de normtekst.

De normtekst luidt: het proefstuk en alle onderdelen hiervan worden getest op ware grootte, tenzij dit verhinderd wordt door de ovendeur van 3 bij 3 meter. Deuren en ramen worden getest op de maximaal mogelijke grootte volgens 7.2.3.

Testen op ware grootte

De afmetingen van de laboratoriumovens zijn een beperkende factor voor het testen op ware grootte. Het is daardoor niet mogelijk om de deuren met aanzienlijk grotere doekafmetingen, die in de praktijk veelal voorkomen, te testen. Vandaar dat deze proefstukken op schaal getest worden in stukken van circa 1 x 1 meter. Vervolgens zijn in de norm zogenaamde vergrotingsregels opgesteld, zodat zowel de breedte als de lengte met maar liefst 10 procent mogen worden vergroot. Mocht dit niet voldoende zijn, dan kunnen via Expert Judgments, afwijkende doekafmetingen ook goedkeuring krijgen.

Met het ingaan van de nieuwe versie van een Europese norm vervalt automatisch de oude. In het geval van de Exap voor Fabric Curtains heeft dit zeker voor producenten grote gevolgen, omdat de belangrijkste regel voor aanvullende metingen/testen is veranderd: de vergrotingsregel. Hierdoor kunnen producenten niet meer uitgaan van de huidige, soms exorbitante afmetingen die ze gewend zijn. Gelukkig biedt de Exap EN 15269-11:2018 uitkomst.

Manier van berekenen

In plaats van het testen op schaal, beschrijft de Exap een vijfstappenplan om het krimpen van het doek en het vergroten van de te testen constructie te bepalen. Dit gaat gepaard met een groot aantal berekeningen, aangezien de afmetingen van alle onderdelen onveranderd blijven, maar het proefstuk kleiner wordt gemaakt aan de hand van de ware grootte van het doek. De fabrikant kan met de meetresultaten zelf de eindberekeningen uitvoeren.

“Het testen gaat gepaard met een groot aantal berekeningen

In een van de testen meet Efectis onder andere met laserapparatuur de vervorming (bolling) van het doek en de onderstaaf, omdat op het doek geen mechanische metingen kunnen worden verricht. Tevens wordt een load-bearing-capacity-test op een kleine oven uitgevoerd, waarbij de belasting van het doek en de naden wordt gesimuleerd. Hiervoor moet de fabrikant wel zelf aan de slag, aangezien de grootte van het proefstuk wordt bepaald aan de hand van de belasting van het gewicht van het doek op ware grootte. Afhankelijk van de naadrichting (horizontaal en/of verticaal) moet deze test mogelijk tweemaal worden uitgevoerd.

Gevolgen Exap

Door de nieuwste versie van de Exap EN 15269-11:2018 komen Expert Judgments te vervallen. Zo mogen deurconstructies voorzien van brandwerend doek, die voor mei 2018 zijn beproefd, alleen nog groter (dan getest) worden toegepast als zowel de breedte als de lengte slechts met 10 procent zijn vergroot. Anders moet het product opnieuw worden getest.

Meer weten over wat de gevolgen zijn van de nieuwe norm voor uw bedrijf? Neem dan contact op met Sander Lutz, projectleider rook- & brandwerendheid bij Efectis, sander.lutz@efectis.com.

Lees ook:
– Nieuwe EXAP’s voor niet-dragende sandwichpanelen

Originele normtekst

6.2 Size: Het proefstuk en al zijn onderdelen moeten op ware grootte zijn, tenzij beperkt door de afmetingen van de dagmaat van de oven, die normaal 3,0 x 3,0 m zullen zijn. Deur-/kozijnconstructies en te openen ramen, die niet op ware grootte kunnen worden getest moeten worden getest op maximale afmetingen in overeenstemming met § 7.2.3.